Eierstokkanker Diagnose

Eierstokkanker Diagnose

Bij klachten die kunnen wijzen op eierstokkanker is de persoon door de dokter doorverwezen naar een specialist. Bij de dokter wordt vaak een bloedonderzoek gedaan, en wordt er gevoeld aan de buitenkant van de onderbuik, om te kijken of daar eventueel al een afwijking te voelen is. Ook wordt er nog een inwendig onderzoek gedaan. Vervolgens kan de specialist de juiste diagnose stellen. Voordat deze diagnose vastgesteld kan worden, moeten er eerst onderzoeken gedaan worden.

Ziektegegevens familie

Soms worden de ziektegegevens van de patiënt en familie in kaart gebracht.
Dit kan voor 5 tot 10% van de vrouwen met eierstokkanker vanwege erfelijke aanleg zijn gekomen. Als er in een familie meerdere vrouwen eierstokkanker hebben of hebben gehad, kan dit toeval zijn, maar er kan dus ook sprake zijn van erfelijke aanleg. Vooral als eierstokkanker op een vrij jonge leeftijd wordt vastgesteld, dit is onder de 50 jaar.

eierstokken

Lichamelijk onderzoek

Het lichamelijke onderzoek in het ziekenhuis zal meestal door de gynaecoloog plaatsvinden. Door het bekloppen en voelen van de buik, kan vocht in de buik of een gezwel van de eierstok worden waargenomen. De specialist doet daarna nog een vaginaal en rectaal onderzoek.

Bloedonderzoek

Er wordt ook een bloedonderzoek gedaan. Bij deze uitslag kan gekeken worden naar een bepaald gehalte in het bloed. De kankercellen in de eierstok kunnen een stof aanmaken die ze afgeven in het bloed. Deze stof kan ontdekt worden tijdens een bloedonderzoek. Bij patiënten met eierstokkanker is dit gehalte ongeveer 80% verhoogd. Wanneer de tumor nog klein is zal dit minder zijn.

 

Vagina echografie

Een echografie is een onderzoek op basis van geluidsgolven. De golven zijn niet hoorbaar, maar de weerkaatsing (echo) maakt de organen en weefsels zichtbaar. Zo kan de arts een tumor of uitzaaiingen zien.
Kijkoperatie buik
De gynaecoloog bekijkt tijdens het onderzoek de baarmoeder, eierstokken en eileiders. Ook kan hij zich een beeld vormen van het oppervlak van andere organen in de buik, zoals de blaas, darmen, maag, lever en milt.Zo kan de arts kijken of de ziekte is uitgezaaid. Een ander woord voor deze operatie is laparoscopie. De speciale kijkbuis waarmee de arts het onderzoek pleegt heeft een laparoscoop. Hij kan hiermee in de buikholte kijken. De arts kan hiermee ook buikvocht of kleine stukjes weefsel wegnemen. Het wegnemen van een klein stukje weefsel heet biopsie.

Vervolgens wordt dit weefsel onderzocht door een patholoog. Deze onderzoekt het weefsel onder een microscoop. Met deze uitslag kan de arts een definitieve diagnose stellen.
Voor deze operatie wordt er een kleine snee in de buik gemaakt. Hierdoor brengt de arts de laparoscoop in. Er zijn soms meerdere openingen nodig om de instrumenten in te brengen. Dit alles gebeurd onder narcose

 

Er is vaker nader onderzoek nodig. Hierbij kan er uitgebreider gekeken worden of er uitzaaiingen zijn. Hierdoor kan de arts bepalen welke behandeling het beste is.

 

De volgende onderzoeken kunnen zijn:

–         Een CT-scan

–         MRI

–         Echografie van de buikorganen

–         Buikoperatie

–         Ascitespunctie